Waarom loop je steeds weer tegen dezelfde dingen aan?

Als je met een systemische bril naar deze vraag kijkt, onderzoek je de invloed van systemen. Je kunt daarbij denken aan je familie, de organisatie waar je werkt, het land waar je woont, de cultuur waar je uit komt maar ook aan je lichaam. Al die systemen, hoe verschillend ze ook zijn, hebben één overeenkomst: alles staat met elkaar in verbinding en is van elkaar afhankelijk. Elke verandering in één van de delen heeft invloed op de andere. Het ”systemisch kijken naar” houdt zich bezig met wederzijdse beïnvloedingen en niet met rechtlijnig oorzaak-gevolg denken. Er wordt dus niet naar geïsoleerde personen met hun eigenschappen en hun gedrag gekeken, maar naar interacties binnen het systeem.

Voor ieder mens geldt dat hij/zij functioneert in het systeem van het gezin waarin het opgroeit met de daarbij behorende familie. Wanneer we dit bekijken is het belangrijk de feitelijke gebeurtenis(sen) in de geschiedenis van de familie met hun invloed op het systeem helder te krijgen. Ook voor mensen individueel of teams binnen een organisatie geldt dat ze functioneren binnen het systeem van de organisatie. Als een systeem (familie of organisatie) verstoord raakt, proberen mensen binnen dat systeem, onbewust, het evenwicht weer te herstellen. Veelal gaat dit ten koste van het individu en ten gunste van het totale systeem.


Hoe een opstelling in zijn werk gaat

Meestal werken we met een groep deelnemers, soms ook met voorwerpen. Na de vraagverheldering kiest de vraaginbrenger intuïtief uit de groep van deelnemers die persoon om een familielid , of iets anders (bijvoorbeeld een symptoom) te representeren. Elke representant wordt op een plek in de ruimte opgesteld. Ook voor zichzelf kiest de vraaginbrenger een representant. Op het moment dat ieder een plek in de ruimte heeft gekregen gebeurt er iets opmerkelijks. De representanten pikken de energie op van waar ze voor staan. Op deze manier worden de verhoudingen en loyaliteiten in het systeem zichtbaar. Paarden voegen hierbij iets essentieels toe: zij wijzen aan, zonder oordeel, gewoon rechtstreeks, zonder verborgen agenda. Ze laten zien waar we ook naar kunnen kijken, waar eventueel nog iets of iemand ontbreekt, en ze steunen ons daarbij. Uiteindelijk gaat het erom iets wat in onze (voor)geschiedenis uit balans is geraakt weer zichtbaar te maken, te erkennen, zodat het een plek gegeven kan worden. In de ervaring van de vraaginbrenger, kan er een nieuw licht geworpen worden op een perspectief wat vooraf nog niet in beeld kwam. Je wordt niet zomaar gekozen als representant: ook jij neemt iets mee uit deze opstelling…